Dla wielu osób chcących założyć swój wymarzony ogród, wybranie odpowiedniego stylu może stanowić duży problem. Każdy styl jest inny, dominują w nim różne gatunki roślin oraz elementy małej architektury ogrodowej. Czym więc kierować się przy wyborze stylu swojego ogrodu? Przede wszystkim ogród powinien pasować do nas, współgrać z naszym gustem i osobowością.

Zanim przystąpimy do urządzania ogrodu, dobrze jest przemyśleć, czemu ma służyć ogród i jak chcemy wykorzystywać przestrzeń wokół domu. Ogród musi dobrze komponować się otoczeniem i z domem. Dlatego styl w jakim został wybudowany dom powinien znależć odzwierciedlenie w stylu naszego ogrodu. Ważny jest także styl życia, potrzeby i możliwości późniejszej pielęgnacji. Zastanówmy się czy mamy czas i chęci, aby pielęgnować rośliny, czy wolelibyśmy ogród wymagający jak najmniej opieki. Czy będziemy sami sajmować sie ogrodem, czy będziemy korzystać z pomocy firm zajmujących się utrzymaniem ogrodów.

Mimo, że istnieje wiele stylów do wyboru, najpopularniejszym rozwiązaniem jest łączenie różnych stylów i tworzenie swobodnego, nieformalnego układu najbardziej odpowiadającego naszym upodobaniom.

Najpopularniejsze style ogrodowe

Nowoczesny

Jest to przeważnie uporządkowany, prosty i geometryczny układ. Często spotykanym elementem jest duży taras i wygodne meble w stylu salonowym. Rośliny sadzone są w uporządkowany sposób (pojedyncze nasadzenia lub rośliny posadzone w liniach). Często sadzi się miniaturowe iglaki, ale także trawy ozdobne i małe drzewa. Charakterystycznym elementem są krzewy i drzewa, przybierające geometryczne kształty. Roślinom często towarzyszy jasny grys, duże kamienie ozdobne, dekoracyjne elementy ze stali lub szkła. Szczególnie dobrze sprawdza się na mniejszych, miejskich działkach, przy budynkach o nowoczesnej architekturze.

Naturalistyczny

Ogród w tym stylu wygląda jakby wykonywała go sama natura. Z założenia komponuje się z otaczającym krajobrazem.W związku z czym stanowi zupełne przeciwieństwo ogrodów nowoczesnych. Najlepiej sprawdza się na większych działkach, szczególnie na terenach wiejskich, w otoczeniu lasów, łąk czy innych naturalnych krajobrazów.

Leśny

To formacja roślinną inspirowaną naturalnie rosnącymi drzewami, krzewami i pnączami. Pozwala on na zachowanie piękna dzikich roślin. Może powstać z wykorzystaniem istniejącej roślinności, jeśli w skład ogrodu wchodzi fragment lasu. Może też uzyskać podobny efekt poprzez nasadzenia naśladujące naturalny las. Wykreowany przez człowieka ogród w stylu leśnym musi odtwarzać naturalną piętrowość roślin i posiadać swobodną, ale harmonijną strukturę.

Wiejski

W ogrodach weijskich panuje swobodny klimat i pozorny bałagan. Otoczone są najczęściej drewnianym płotem. Dominują w nich malwy, rudbekie, jeżówki oraz rośliny jednoroczne. W doniczkach często sadzi się pelargonie i bratki. Często występuje wydzielona część na przydomowy sad i warzywnik. Elementy małej architektury wykonane są głównie z drewna – są to najczęściej masywne drewniane stoły i ławeczki.

Rustykalny

Jest zbliżony formą do stylu wiejskiego, również nieregularny i swobodny, z mnóstwem gatunków roślin, kolorowych kwiatów, zapachów, raczej z małym udziałem roślin iglastych. Cechuje się dużą ilością materiałów drewnianych, kamiennych i ceglanych. Najlepiej wpisuje się w wiejskie otoczenie.

Angielski

Ma romantyczny charakter, często kojarzy się z ogrodem wiejskim jednak jest bardziej uporządkowany. centralną część stanowią ładne, zadbane trawniki, a wokół otaczają je duże, niezwykle bogate, kolorowe rabaty. Ściany domu oraz ogrodzenia często porastają pnącza. Często obecne są pergole i ławki. Murki zwykle wykonane są z cegły, a ścieżki wysypane są grysem.

Skandynawski

Jest to połączenie stylu nowoczesnego, który jest geometryczny, funkcjonalny i minimalistyczny, ze stylem naturalnym, który cechuje nawiązanie do otaczającego, naturalnego krajobrazu. Rośliny są proste i łatwe w uprawie, sadzone swobodnie i prowadzone raczej w naturalnej formie. Występują w nich często ozdobne trawy oraz gatunki występujące w otaczającym krajobrazie. Nasadzenia są niezróżnicowane gatunkowo i kolorystycznie. Styl dobrze sprawdza się na mniejszych, miejskich działkach.

Śródziemnomorski

Cechuje się ograniczeniem lub całkowitą rezygnacją z powierzchni trawnikowych, na rzecz brukowanych, kamiennych czy nawet żwirowych. Jest bogaty w murki, schodki, tarasy, płytkie baseny, fontanny i miejsca wypoczynkowe. Roślinność jest raczej prosta. Charakterystycznymi gatunkami są: lawenda, szałwia, jałowce i cyprysiki o smukłym pokroju, rośliny uprawiane w donicach, a także specjalnie wydzielone ziołowe zakątki.

Francuski

Ogrody te wyglądają jak idealne, geometryczne, symetryczne wzory, przypominające wielkie naturalne dywany. Są perfekcyjnie zadbane, a wywodzą się wprost z pałacowych ogrodów francuskich. Tworzą układy alejek, placów i kompozycji roślinnych, przeplatanych fontannami i rzeźbami. Rośliny to przede wszystkim gatunki, które można modelować, tworzyć z nich różnego rodzaju figury i obwódki.

Japoński

W ogrodach japońskich nic nie jest przypadkowe, a każdy element dopracowany jest w najdrobniejszym szczególe. Ich inspiracją jest natura, dlatego często są jako miniaturowe krajobrazy. Najbardziej charakterystyczne elementy to: zróżnicowana rzeźba terenu, woda oraz kamień naśladujący skały. Królują w nim klony palmowe, azalie i niskie sosny. Ogrody japońskie można nawet na bardzo małej powierzchni. Cechuje spokój, elegancja, prostota i asymetria.